• slide 2
    Vechtrace 2015 Heren dubbel twee Binne/Fred

De Compagnie bij de Tromp Boat races in Hilversum

Op zaterdag 20 en zondag 21 oktober zijn Martin, Alfred en Wendy naar Hilversum afgereisd om deel te nemen aan de Tromp Boat Races.
(*wikipedia)
“De Tromp Boat Races is uitgegroeid van een lustrumevenement van de Hilversumse Roeivereniging Cornelis Tromp tot een van de grootste Nederlandse roeiwedstrijden in het najaar.
De Tromp Boat Races is een wedstrijd in kiellinie waarbij de deelnemers achter elkaar starten. Het is een vrij lange wedstrijd, 5.25 kilometer, en het roeiwater ligt zeer beschut waardoor er ook bij slecht weer goed geroeid kan worden. De baan bevat weliswaar weinig bochten, maar wel een paar knikken en twee bruggen. Met name de laatste brug vervult enigszins de rol van “chicane” en inhalen in de laatste 1000 meter vergt een stabiele koers en enige koelbloedigheid. Dit levert ondanks de kielliniestructuur regelmatig spectaculaire finishes op”
Met bovenstaande tekst in het achterhoofd reizen Martin en Alfred af richting het midden van het land met op de botenwagen de skiff voor Wendy, zij roeit zondag haar race, en de Orientlibel voor het HV2x-veld op zaterdagmiddag voor de twee mannen.
Martin had al even op de site gekeken naar de tijden in 2018. Conclusie: er zal erg hard geroeid moeten worden om niet volledig overvaren te worden in het zeer snelle veld.
Rond 11 uur komen beide mannen in Hilversum en worden wij opgevangen door mensen van de organisatie. Vlot krijgen wij een plek te gewezen voor de botenwagen: ergens in de bossen langs de weg richting RV Cornelis Tromp. Betekend een klein 150 meter met de boot op de nek richting de vlotten bij de roeivereniging.
Ff rondneuzen op de terreinen rondom het water leert dat het stikt van de toproeiers van de studentenverenigingen en oud-roeiers (Nico Rienks staat ook op de startlijst). 800 boten aan de start in 2 dagen; wat een enorme grote wedstrijd. Ook heerst er een zeer gemoedelijke, ietwat studentikoze sfeer!
Na de boot te hebben aangeriggerd maken Martin en Alfred zich op de voor de wedstrijd. De ‘vlothonden’ dragen zorg voor de riemen en schoenen en alles verloopt gladjes rondom de vlotten. Rustig oproeiend roeien de mannen richting de start. In blok 3 zitten 90(!) boten, waaronder 29 HV2x. Imposant gezicht om al die boten richting de start te zien roeien.
Om 14 uur ligt iedereen op de juiste volgorde te wachten en gaan de boten 1 voor 1 om de 10 seconden van start. Eindelijk kunnen de mannen van start. Zaak om snel in het gewenste slagritme te komen. Slagtempo 26 en proberen een eigen race te varen en niet af te laten leiden door de snelle mannen die soms met rasse schreden naderbij komen. Een paar boten gaan op ‘hoge’ snelheid de orientlibel voorbij. Toch weten Martin en Alfred een paar boten goed partij te bieden. Het volledig overvaren worden, waar de mannen bang voor waren, is zeer zeker niet het geval. Zeker op de laatste 500 meter lukt het hen om een snelle boot achter zich te houden. Na 5250 meter eindelijk de finish. Met een hartslag op maximaal en de benen verzuurt passeren ze leeg geroeid de finish: 24:02! Tevreden over de tijd en niet als laatste geëindigd. Lurkend aan een Heineken 0.0 en happend in een broodje hamburger volgen de mannen nog even een tijdje de finish van boord2-roeiers in blok 4. Om half 5 is het tijd om weer richting Hoogeveen te vertrekken.
Zondag is het tijd voor Wendy haar race.

Zondag kon rustig worden opgestart. De boot was zaterdag al opgeladen en getransporteerd naar Hilversum en de start was pas om 14 uur, blok 7. ’s Morgens nog even langs de roei voor de kleine spullen en daarna Karin opgepikt in Ruinen. Zij had aangeboden om mee te gaan. Een fiets mee zodat Karin vanaf de kant nog kon aanmoedigen. Mooi optijd arriveren wij in Hilversum.

Aan de hand van een foto wisten wij waar de boot lag. Nadat alles gereed was, naar de finish van blok 6 gekeken. Daarna, voor de meute van 103 boten uit, in de boot gestapt om ontspannen naar de start te kunnen roeien. Ook voor de skiffs is de afstand 5250m. Blok 6 had vertraging opgelopen en bij blok 7 liep de vertraging verder op. Gelukkig was het droog en niet koud.

Dat ik hier ben om de Tromprace te skiffen had ik ook niet bedacht in het begin van dit jaar.
Afgelopen winter in een vier getraind en in het voorjaar kwam het zo uit om in de skiff te stappen.
Mede dankzij coach Karin H. ging het skiffen ook steeds beter. Wanneer je traint voor een wedstrijd wil je ook wedstrijd roeien en dat werd dus skiffen. Na hard getraind te hebben en een paar wedstrijden geroeid met ieder zijn eigen uitdaging, is de tromprace de uitdaging om te kijken hoe je staat in een uitdagender veld.

Tegen drieën mochten 22 veteranen dames, waarvan ook een aantal oud top roeisters van start. Met nr 751, mocht ik als aller laatste van het veld en van het blok. Ingehaald worden kon dus niet. Tijdens het wachten zie ik dat mijn hartslag bijna 90 is terwijl deze normaal in rust onder de 60 slagen per minuut is. Aardig wat spanning dus. De start is een vliegende start, tijdens het opbouwen 10 halen hoog tempo om snelheid in de boot te krijgen, normaal ga ik naar 34 nu blijf ik hangen bij tempo 31. Ook een paar mindere halen geven aan dat de ontspanning er niet is. Daarna terug naar baantempo 28. Dit lukt wel, maar de ontspanning tijdens het oprijden ontbreekt meestal. Regelmatig aangespoord door Karin lukte het om in de eerste helft 1 boot in te halen en in te lopen op een aantal andere boten. Na drie kilometer komt het gevecht met je zelf, het liefst wil je stoppen. Blijven draaien hoor ik van de kant, dus gewoon doorgaan is de enige optie. Ook hier is de hartslag inmiddels opgelopen naar maximaal, met de finish in het zicht het tempo naar 30. Tijd 26:25, 17de van de 22.
Na het douchen redelijk tevreden naar huis.

Wendy, Martin en Alfred