• slide 2
    Vechtrace 2015 Heren dubbel twee Binne/Fred

Elfsteden Roeimarathon 2013

Wat was het leuk en gezellig..en ook wel afzien en erg spannend of het zou lukken. Maar ondanks dat niet alles mee zat is het gelukt! Iedereen is tot het uiterste gegaan! Des te meer hebben we dat elfstedenkruisje echt verdient. Vorig jaar ging het wel wat makkelijker. Natuurlijk dankzij onze chauffeurs die ons steeds op de juiste plek op de juiste tijd hebben kunnen afzetten, met onze jassen moesten sjouwen en ons in en uit de boot hielpen. Zonder jullie was het nooit gelukt. En Hans niet te vergeten, die alles tot in de detail perfect heeft voorbereid! Top Hans! Dankjewel!

Door Hans Mooij:

Wat voor de schaatsers de hel van 1963 is, gaat voor de roeiers deze tocht de boeken in als de hel van 2013.
Voor ons des te meer vanwege allle tegenslagen die we hadden te verwerken.
Het begon al in Leeuwarden, toen we er bij het aanriggeren om 14.30 uur achter kwamen dat we een verkeerde rigger bij ons hadden. De keuring zou voor zover mij bekend plaats vinden tussen 14 en 16 uur, dus weinig tijd om de goede rigger in Leeuwarden te krijgen. Gelukkig was Friso nog thuis en bereid om Kajan met de goede rigger tegemoet te rijden. Ze ontmoetten elkaar in Steenwijk en Kajan was exact om 16 uur terug in Leeuwarden. Omdat vanwege de vele boten de keuringen uitliepen konden we op tijd de boot aanbieden voor de keuring. De keurmeesters waren streng, maar de Watersnuffel werd goedgekeurd.
Daarna bij de eerste wisselplaats in Snakkerburen al oponthoud omdat het voetenbord van BB 1 los zat. Kon ter plaatse gerepareerd worden.
Pas bij terugkomst in Leeuwarden werd duidelijk dat er ondanks het slechte weer toch de normale route gevaren zou worden. De ploegen die Het Slotermeer en de Morra over roeiden hebben het geweten. De golven kwamen van alle kanten de boot binnen en er moest gehoosd worden.
Verder kregen we na Stavoren te maken met een gebroken riem. Het bleek toen dat het een goede beslissing was om reserve riemen in de boot mee te nemen.
Vervolgens op weg naar Workum een loszittende kraag van een riem. Kon daar worden gerepareerd. En alsof dat nog niet genoeg was, tijdens de etappe van Hichtum naar Arum zat opeens de dolpen van SB 1 los. We hadden weer geluk. Want het gebeurde op een stuk van de route, waar een weg langs liep en toevallig stonden Erna en ondergetekende daar te kijken. En gelukkig had ik de gereedschapskist van de club in de auto. Honderd meter verderop is de boel weer gerepareerd aan een steigertje.
Het mag een wonder heten dat we ondanks zoveel tegenslag op tijd de finish hebben gehaald. Dat was tot in Harlingen nog allerminst zeker. Maar alle ploegen hebben zichzelf toegesproken en gezegd, dat zal ons niet gebeuren. Ze hebben vervolgens alles gegeven en stukje bij beetje werd de achterstand ingelopen en weggewerkt. Uiteindelijk hadden we aan de finish nog 17 minuten over.
Met voldoening kan iedereen terukijken op deze tocht.

Door Frans van Amerongen, ploeg 1:

Elfstedenbrokkentocht 2013
Het evenement begint al vrijdag om 10 uur, boot reisklaar maken en alles inpakken. Afriggeren (zie verslag Hans…!) riemen en reservebankje mee, wedstrijdgereedschapskist mee, zo te zien is hij dit keer niet meer geplunderd door handige Harries die wel klussen maar niets opruimen. Boot op de wagen, tent erbij en ruim tijd over om de laatste persoonlijke spulletjes in orde te brengen. 12 uur op pad naar Leeuwarden en dus net voor de grote drukte van de regioploegen binnen. We konden vrij vlot door naar het botenterrein. Tent opzetten en daarna gaan kijken hoe de boot ervoor staat. Niet goed dus, zie riggerverhaal van Hans. Maar alles komt op tijd goed voor de inspectie. En natuurlijk de boeg versieren met een oranje slinger, daar was onze boot net als vorig jaar van verre aan te herkennen, ook ’s nachts. Captains Meeting, en weer is de beslissing of we wel of niet de meren over mogen uitgesteld, nu tot middernacht. Rond zevenen het water op en rustig door Leeuwarden naar de Oldehove geroeid. Overal op de kant en op de woonschepen enthousiaste kinderen die al die passerende roeiers prachtig vinden. En het weer was ineens best aangenaam, weinig wind in de stad, behalve bij de kantoortorens. Bij het oproeivak na de Vrouwenpoortbrug staan een paar supporters. Hans om ons in de drukte een poosje aan de kant te houden en Peter en Martijn die (voor volgend jaar alvast?!) de sfeer komen opsnuiven en foto’s maken. Geweldig. Het bekende gehannes om door de drukte heen de juiste plaats te vinden. Een nr 60 of zo die pas als de laatste veertigers van start gaan van achteruit helemaal door de rest van het veld moet. Maar alles komt op z’n pootjes en om 20.18 wordt “nr 77 De Compagnie” afgeroepen en in de volgende bocht worden we om 20.20 geklokt door de start. Omdat het voor de start vorig jaar ook zo’n heisa was en de startploeg de 13.5 km naar Birdaard wel wat ver vond, was ervoor gekozen om de oproeiploeg 3 km de stad uit te laten varen en daar te wisselen. Je hoopt dan uit alle macht roeiend een paar boten te kunnen inhalen. Nou, een paar keer hadden Lida en Jannine de Zwolse dames (75) bijna te pakken, maar moesten we weer wijken voor snel opkomende herenploegen van achteren. En dan schiet ook nog bij de wissel het stuurvoetenbord los. Gelukkig nog in het licht, zodat het losgeschoten moertje meteen gevonden werd en weer vastgedraaid kon (probeer dat maar ‘s, een stopmoer met de vingers aandraaien!) In de volgende etappe moest dat maar goedgemaakt worden. Bij de wissel bij de molen van Birdaard zagen we een plukje concurrenten aankomen die voor ons door de brug dreigde te gaan. Nou, bijna de dijen opgeblazen in de eerste 300 m, maar we hebben het gered. En daarna maar 1 boot langs moeten laten gaan. De voorspelde drukte voor de lage brug in Dokkum waar de kop van het peloton, al op de terugweg om en om doormoest met de staart van het peloton kostte iedereen een minuut of wat en een van de ploegen zelfs een riem. En ja, hún reserveriemen lagen in Leeuwarden. Een goede afspraak: vliegende kiep Hans ving ons op bij de stempelpost in Dokkum en gaf ons door waar de aflossing stond te wachten. Dat ging vlot. Terug in Birdaard lang wachten in de auto, de wind was aardig aangetrokken en het was fris. Wisselen en op weg naar Oenkerk. Het veld al aardig uitgedund, maar nog een paar boten voor ons om op te richten en achter ons een ploeg die wel zeven keer langzaam kwam opzetten en die we elke keer weer wisten af te schudden. Vlak voor Oudkerk belandden we in een rietveld langs de oever, alsnog twee plaatsjes kwijt. Maar na dat dorp wisten een paar ploegen niet hoe bij tegenwind een smalle brug te nemen. Strong komen aanroeien en op het laatste moment slippen. En natuurlijk niet te dicht op
de voorganger die terug komt waaien. We hebben minutenlang onsamenhangend geschreeuw voor ons gehoord en konden toen pas, met voornoemde aanwijzingen van een ervaren roeier op de kant alsnog verder naar de wissel bij Oenkerk. Steigertjes uitzoeken om te wisselen heeft volgend jaar geen prioriteit meer, die liggen ’s nachts toch vol met kruisertjes. En zo langs het weiland gaat het ook, zelfs na middernacht in het donkere buitengebied. Terug bij Wetterwille nog even het voetenbord wat beter vastgezet, liever 3 minuten missen bij de wissel dan een uur onderweg als het in de nacht alsnog weer losgaat. Gauw naar de tent en een paar uur knorren (voor zover dat lukt). Zes uur op, half zeven in de auto op weg naar het wisselpunt bij Kippenburg. Vorig jaar wisselden we daar om 7:05, dit jaar (wegens werkzaamheden bijna 1½ km verder) pas om 8:17! En wat zat die boot vol met water uit het Slotermeer! Met straffe wind opzij door het eind van de Luts en over de Oude Karre. Een paar honderd meter uit de oever en toch al vervelende golfjes die binnen dreigden te klotsen, dus een beetje schuin de golven aansnijden en intussen futiele pogingen doen om met sponsen nog wat water eruit te krijgen. Maar toch snel bij de wissel bij de Kuilart, waar Lieuwe ons stond op te wachten met koffie! Meelij met de meiden die recht tegen de wind in de Morra over moesten naar Stavoren. Maar ze kwamen er, al stond er weer meer water in de boot. Vlotte wissel toen de eenmaal bij de kant konden komen en net voor ARC2 weer weg. “Lida, kun je op het rechte stuk proberen nog iets te hozen, dan houd ik de koers wel in de gaten over de achterpunt.” 50m verder: “O, we draaien weg, Houden! Klap! op een steiger, gelukkig door het houden niet met de rigger, maar net erbuiten op de riem. Glad afgebroken. Koel blijven, Jannine stompje eruithalen, achterin schuiven, Frans met 1 greep de reserveriem uit z’n Duckttape getrokken en doorgegeven, met riem en pikhaak het kapotte blad opgevist, net voor ‘ie zonk en binnen 2½ minuut weer verder roeien. Met zo’n ervaring is het dan eng om in de vaart langs de zeedijk krap tussen de stenen beschoeiing en de ver het water ingroeiende takken door te varen, maar al met al maken we wel weer vaart. We varen helemaal alleen naar Hindeloopen waar we vlot wisselen. Bijna in Harlingen mag ik nog even ploegtelefonist spelen om een paar schroevendraaiers in Workum te regelen (zie verslag Ingrid). In de Harlinger Poffertjeskraam de inwendige mens versterkt en de uitwendige mens weer opgewarmd. Nog een wandelingetje door de binnenstad en kijken naar die andere, minder gezonde Elfstedentocht (walmende oldtimers, leuk om te zien, slecht voor je longen!) en dan wachten bij de wisselplaats waar een waterig zonnetje zich laat zien. Drie kwartier achter op schema, dat slechts een halfuur speling heeft. Maar: de wind is iets minder, maar wel pal achter. Vlot gewisseld en op pad. Jannine miste de afslag naar de Franeker Trekvaart (het kruispunt van drie
bruggen nota bene!) maar had gelukkig een slag die de route kan dromen (kosten: 1 minuut). Ploeg 51 was minder gelukkig, zie op de Track en Trace hoe ze na een omweg door de grachten een stuk westelijker op het kanaal uitkwamen. Niet dat we ze daar nog konden inhalen, dat lukte ook Atze en Albert uiteindelijk net niet. Weer 1 boot die op het lange stuk over het kanaal heel langzaam voorbij komt en een ander stipje dat we achter de horizon achterlaten. We zullen niet laatste zijn! ’s Nachts terugkijkend op de ERM-website bij de trackingsite nog goed gezien dat Jannine de draai het kanaal uit, Franeker in, knap op volle snelheid heeft gedaan. Nog even doorbijten in de smalle stadsgracht en dan zit het er voor ons op. Terug naar Leeuwarden, de dames douchen, de heren de tent opvouwen. En dan wachten en in spanning kijken waar het stipje 77 op de kaart voortschuift. Goed idee van Lida om een volledig opgeladen smartphone vanaf Harlingen in het tonnetje mee te geven, dan kunnen we de boot ook met de andere ploegen volgen. Daar draaien Pouwlien &co het kanaal weer op bij Deinum en meteen liggen ze stil en wat snel zien we de stip weer in beweging komen! De mannen hebben het overgenomen en we zien ze langzaam maar zeker inlopen op stipje 51. Even spannend, ze gaan toch rechtuit de stad in? Ja! nu gaan we het redden. Gineke en Trees staan net zo gespannen de strijd te volgen op het scherm. Nog even en we mogen ze het laatste stukje overschreeuwen. Hup Compagnie, High Five! Het is gelukt!

Door Ingrid Mars, ploeg 2:

Vrijdagavond 20.19 is de eerste ploeg gestart en gaan richting Snakkeburen waar ploeg 2, Jolande, Christel en Ingrid, staan te wachten om te wisselen. Het is nu al leuk en gezellig!
Bij wissel blijkt dat het voetenboord van de boeg loszit en Frans draait met de Franse slag het moertje er weer op en wij hopen dat het blijft zitten. Shit verliezen we nu al tijd, dat is balen net na de eerste kilometers al.
We kunnen na een paar minuten vertraging uitgezet worden en daar gaan we, onze eerste meters zijn nu geschiedenis. Sturen is voor ons alle drie even wennen, dat doen we te weinig of zeg maar gerust nooit dus dat is echt een issue voor de volgende keer dat we dat gaan oefenen. Conditie doen we genoeg aan, techniek werken we ons suf aan maar het sturen moet natuurlijk ook tot in detail in je systeem zitten.
Het gaat erg lekker, we hebben een lekker ritme en de mooie cadans. De eerste etappe zit er op en gaan wisselen als een speer met ploeg 1, Frans, Lida, Jannine.
Deze wissel verloopt redelijk soepel en wij springen weer in de auto met onze eigen Chauffie Friso. Hij brengt ons nu naar Dokkum waar wij weer gaan wisselen en vanuit daar weer naar Burdaard roeien.
Het is echt even wennen dat sturen en het is al donker dus twee rot vliegen in 1 klap , voor de les sturen nog wat bruggetjes en bochtjes maar daarna gaat het stukken beter.
Wederom is het ritme en snelheid goed, de wind is tegen dat is wat minder.
In Burdaard aangekomen gaan we met Friso naar Oenkerk, hier gaat onze laatste etappe voor de rust naar Leeuwarden.
Ook deze etappe gaat erg goed, we maken halverwege nog een mooie pirouette door een twijfelgevalletje naar links of rechtdoor. We herstellen snel en gaan vol goede moed verder naar Leeuwarden.
Daar staat ploeg 3 klaar, Atze, Rémy en Albert. We mogen even aanleggen bij de steiger zodat we eerst het voetenboord goed vast kunnen zetten, dit kost uiteraard weer tijd maar het is zo belangrijk dat ie goed vast zit.
Wij gaan met de auto naar Gallamadammer waar de tent staat en wij even een paar uurtjes kunnen slapen. Tegen kwart voor 3 komen we daar aan en de tent staat als een ingezakte taart te wapperen in de wind. Eerst zorgen dat deze weer strak staat voordat we er in kunnen .
We nemen nog een puntje pizza en een lekker slokje wijn en liggen rond kwart voor 4 in de tent. We hebben zo een twee uur geslapen en gaan er uit ons opfrissen en ontbijten. De mannen komen er aan en we hebben het gezellig, praten, lachen, drinken, koffie van Lieuwe en kunnen op het scherm op zijn telefoon zien dat ploeg 1 eraan komt.
De wind is lekker aangewakkerd en wij mogen de Morra over richting Stavoren. Wensen de mannen nog een goede rust en gaan op pad! We hebben mazzel we hebben de wind vol tegen. Dat wordt bikkelen en dat doen we ook, emmers water worden vanuit achter en zijwaarts in de boot tegen ons aangesmeten maar we laten ons niet intimideren en gaan stampend en met volle kracht de Morra over.
In stavoren gaat de wissel niet naar behoren, andere ploegen vinden dat je niet sociaal hoeft te zijn maar je denkt alleen aan je eigen boot en ploeg, je wil aanleggen maar ze drukken je gewoon weg. Dat gaan wij in het vervolg ook doen besluiten we. Eindelijk kunnen we wisselen en verkleden, we zijn tot op het bot nat. Gelukkig hebben we 4 setjes kleding bij ons dus aan droge kleren geen gebrek. Vanuit Stavoren gaan we naar Hindelopen en daar gaat de wissel voorspoedig. We gaan goed weg en we moeten na wat bochtwerk direct stempelen en vanuit daar de peddel gereed. Wat een shit stukje, proberen vaart te maken en het is direct smal en moeten peddelen. Sturen en peddelen is een ellende en het gaat dan ook niet echt soepel. Maar goed we zijn eruit en gaan een smalle maar hoge brug onderdoor, ook niet echt jottum maar ook daar weer weg. Er komen meerdere bruggen en er is er 1 bij waar het net iets te hard ging en er een kraag van de riem afgaat. Geen schroevendraaier aan boord, wel een telefoon. Bellen en zeggen dat ze een schroevendraaier moeten gaan regelen of ze komen langs de route en we fixen de riem of bij de wissel. We gaan verder en het gaat nog steeds goed ook zonder kraag, klasse Jo. In Hindelopen wordt de riem gerepareerd, kost uiteraard weer tijd. Wij hebben weer een paar uurtjes rust en gaan even wat eten om vervolgens onze laatste etappe in te gaan. Het wordt nog spannend of we het gaan halen of niet. We staan klaar in Franeker. Ploeg 1 heeft vanuit Harlingen ook door dat het spannend wordt en doet er alles aan om in Franeker te komen, wissel gaat perfect en snel. Hans zegt nog even dat we 11 minuten moeten inlopen dus weet wat je te doen staat. We gaan, het gaat goed het gaat lekker en we hebben zon, heerlijke warme zon. We hebben een mooi tempo en blijven in dat ritme hangen, de stuur doet het top, we verzwakken niet maar gaan door en aangekomen in Berlikum hebben we 15 minuten ingelopen, jiehaa! Nu nog ploeg 4 richting Marum die ook alles op alles zetten om tijdwinst te behalen en dat doen ze. Uitgeput wisselen ze en dan de laatste ploeg naar de finish. We halen het hebben zelfs 16 minuten over. Een mooie finish, we staan er allemaal, tellen af en daar gaan de armen van Rémy omhoog. We hebben het kruisje en ERM 2013 is er één met een verhaal, met pech, met moraal, met fanatisme en met gezelligheid!

Verdere verslag volgt nog in ditzelfde bericht..houd het in de gaten!
Hier vind je de uitslagen:

BRS-gids Versie 2.3 Feb 2018 (1.1 MiB)


8 Gids Voor Nwe Leden 1.0 Okt 2018 DEF (2.0 MiB)

Een filmpje van de finish:
[jwplayer mediaid=”3192″]

Hier vind je de eerste foto’s. Ook dit wordt steeds aangevuld:

[nggallery id=65 template=download]