• slide 2
    Vechtrace 2015 Heren dubbel twee Binne/Fred

Tromp Prestatietocht 2019

Zondagmorgen 7 juli om kwart voor zeven vertrokken wij vanaf onze loods naar Hilversum voor de Tromp prestatietocht, een marathon over 55,6 km. We hadden twee gelijkwaardige ploegen samengesteld, een mix van ervaren rotten zoals Pouwlien (12 marathons), Inga (8), Wilma (7), Lida (6) en Wendy (5), minder ervaren marathonvaarders Jurjen (3) en Annemarie (2), en drie nieuwelingen: Annet, Erik en Friso. Ik heb de getallen uit de verslagen en fotoreportages op de website gehaald, dus het zijn ondergrenzen. Ook de nieuwelingen hadden al wel wat ervaring met lange afstanden, opgedaan tijdens estafettewedstrijden als de Rijn-IJssel marathon en de Elfstedentocht, maar dat is toch iets anders. Ik wil speciaal Annet roemen die op het laatste moment bereid was in te vallen voor een zieke en dus echt voor de leeuwen gegooid is.

Gelukkig hadden we kunnen uitslapen, want oorspronkelijk was het vertrek om half zeven gepland, maar er was zoveel belangstelling voor de tocht dat er in twee groepen geroeid werd en wij waren in de tweede groep ingedeeld. Dat scheelde weer een kwartiertje. Om half negen staken wij van wal in twee leenboten van Tromp, de Lumeij (daar hebben Gerry en haar dames in 2013 ook in geroeid) en de Houtenbeen.

Dit jaar gingen we via het Hilversums Kanaal naar de Vecht, richting Nieuwersluis, over de Angstel naar Abcoude, over het Gein naar Weesp (waar we even pauzeerden bij het prachtige botenhuis van de lokale roeivereniging) en via de Vecht weer terug naar Tromp. Het was volgens de kenners de mooiste tocht die ze kenden met prachtige villa’s en luxe woonarken en jachten langs het water, maar ook kasteeltjes en fraaie tuinen en een overvloed van waterlelievelden langs de kant. Ook roeitechnisch was het een mooie route: rustig vaarwater met maar een paar smalle stukjes (ha, pieterburen, of toch maar peddelen) en een paar lage smalle bruggetjes (echt platliggen, en op tijd graag). Onderweg staken we twee keer het Amsterdam-Rijnkanaal over, een klotsbak van jewelste en zeker voor de nieuwelingen spannende momenten, maar ook de begeleiders van Tromp waren behoorlijk zenuwachtig.

Ook bijzonder waren de twee passages door de sluis “t Hemeltje” bij Nederhorst den Berg. Op de heenweg zagen we dat er feesttenten opgebouwd werden langs de kant en we hadden al gehoord dat er ’s middags een sloepenfeest zou zijn. Nou dat hebben we geweten: op de terugweg hebben er anderhalf uur over gedaan om ons een weg te banen door een sloepenvloot vol (half)dronken feestvierders die allemaal tegelijk de sluis in wilden. In de sluis zong een volkszanger iedereen luidkeels toe terwijl het bier rijkelijk vloeide. Pouwlien kon het niet laten en stond op om mee te swingen met de menigte. Dat alle boten er onbeschadigd doorheen kwamen is een wonder. Dat gold minder voor onze zieltjes: “Dat doen we dus echt nooit meer!” was de unanieme mening, ook die van Pouwlien. Na de sluis hadden we nog wat last van snelheidsmonsters. Tja als je zo’n grote snelle boot hebt, moet je daar natuurlijk wel mee pronken en ook jongetjes in rubberbootjes vinden golven maken het einde. Wat ben je als roeier in zulk soort situaties toch hulpeloos.

Maar onze ploegen kwamen uiteindelijk om een uur of zes vrijwel tegelijk terug bij Tromp, moe maar voldaan. Nog even vlug wat snacken en drinken en ons vaantje ophalen. De tweede helft van de vrouwen WK finale was net begonnen en we konden gelukkig nog net de doelpunten zien! Jurjen had al gedreigd om daar niet op te wachten en thuis de samenvatting te bekijken, maar door de vertraging bij de sluis kwam het daar niet van. Het was een mooie maar lange dag. Bedankt allemaal, speciaal de chauffeurs, Jurjen en Erik, die dus nog wat extra kilometers op hun conto hebben.

–Friso