• slide 2
    Vechtrace 2015 Heren dubbel twee Binne/Fred

Weerribben toertocht zondag 12 april 2015

’s Ochtends vroeg met dertien man vertrokken naar Steenwijk voor een de Weerribben toertocht van 32.5 km. De lucht was ’s ochtends al prachtig blauw en daar kwam in de loop van de dag weinig verandering in. Een aantal roeiers had de heldere ingeving gehad om zich met zonnebrand in de smeren. Zo niet ondergetekende (Erlinde). Wie verwacht nu zo’n mooie dag na de stromende regen van de dag er voor! Bij aankomst was het al een gezellige drukte met roeiers uit het hele land. De op
vrijdag gesignaleerde Duitsers hadden plaatsgemaakt voor Belgen en Brabanders. Na uitleg over de route konden we snel vertrekken. Inga, Caroline en Erlinde in de Watersnuffel, de rest in onze C4-boten, het Doosje en de Kanaaljuffer. De Watersnuffel vertrok als eerste met de afspraak elkaar na 8 km voor een koffiepauze te ontmoeten bij een caféetje. Ondanks een stevig tegenwindje (die in de loop van de dag alleen maar toe zou nemen) roeide de Watersnuffel heerlijk, Elke houten C4-boot in de verte werd door ons gezien als één van de onze, maar tot onze verbazing – en toegegeven: tot ons genoegen – werden we niet ingehaald door één van onze C4-boten. Maar dit kwam natuurlijk omdat de C4’s een tijdje moesten wachten voor ze konden vertrekken… Het aanleggen aan een hoge wal met riggers die je boot een eind van de wal houden, bleek nog een kunst op zich, maar lukte wonderwel. Na koffie en appelgebak of zelfgesmeerde boterhammen, weer in de boot. Caroline had het eerste stuk gestuurd en stelde moedig voor ook het lastigste stuk te sturen. Door het ontbreken
van plaatsen om te wisselen werd het uiteindelijk een lang stuk sturen voor Caroline met veel lastige beslissingen: is dit nu wel of niet de derde afslag? Compliment voor Caroline dat ze ons vrijwel zonder fouten door een groot deel van de tocht loodste! Maar één afslag gemist en omdat we zo ook weer op de route kwamen (en zelfs sneller bij het restaurant in Kalenberg) was iedereen dik tevreden. Wel heerlijk dat een C2 een stuk wendbaarder is dan de C4! Vooral met keren, haakse
bochten en smalle slootjes is een C2 een genot. Na een heerlijke lunch, waarbij de bestellingen varieerden van thee en soep tot bier, wijn en uitsmijters, maar weer op pad gegaan. Nu met Inga op stuur. Na wat lastige bochten en het passeren van een fluisterbootje in een smalle sloot (die zonder morren in het riet ging liggen om ons te laten passeren) door naar de laatste dikke 10 km. Zo’n 8 km vóór de finish nog even gewisseld bij een hoge walkant. Wel lastig om de boot in balans te houden, dachten we nog. Inga stapte soepel uit en probeerde daarna weer in te stappen. Tot ons afgrijzen dreef de boot direct van de kant, met Inga half op de kant, half in de boot! Geen idee dat de Watersnuffel ook kan kantelen, maar het gebeurde bijna: we dreigden om te slaan! Inga hing inmiddels al een beetje in het water en luisterde gelukkig niet naar de weinig behulpzame opmerking van Erlinde (“Inga, volgens mij kun je beter loslaten….”). Met lef en een grote krachtsinspanning wist Inga de boot toch nog naar de kant te trekken en vervolgens in de boot te klimmen. We waren even sprakeloos. En ook wel bedremmeld: hoe kon ons dat nu gebeuren? Opluchting en moeheid zorgden de volgende kilometers voor de slappe lach. Dat schoot natuurlijk niet erg op en een beetje later dan onze Hoogeveense mederoeiers kwamen we droog(!) bij de finish aan, waar we prompt een borrel aangeboden kregen. En die hadden we eigenlijk wel nodig…

Groeten,
Erlinde